Kraakheldere witte lakens en schitterend afgewerkte kussenslopen van hoogwaardig katoen, de home couture van Mrs. Me maakt luieren luxe. De inspiratie voor de collecties krijgt ontwerpster Lianne Ernst vaak ’s ochtends, in haar eigen bed. Na een bezoek aan haar slaapkamer begrijpen wij waarom.
Lianne Ernst (39): ‘Wat er verkrijgbaar was op de markt aan beddengoed en tafellinnen had bar weinig van doen met de trends op het gebied van mode en interieur. Mijn compagnon, Mariëlle Kreulen en ik, zijn toen Mrs. Me begonnen en sindsdien zijn we alweer vier collecties verder. Dat ik jaarlijks een hele nieuwe collectie ontwerp vanuit een sterk modegevoel, was gezien de lange looptijd van dekbedovertrekken, een unicum in ons vakgebied.
Wit is voor mij de perfecte basis. Voeg hieraan toe onze speciale afwerking en de hoogwaardige stoffenkeuze en je hebt direct die luxe hotelsfeer. |
Bijkomend voordeel is dat je met kussens en een plaid de uitstraling gemakkelijk kunt veranderen. Bijvoorbeeld van sober naar weelderig, of van winters naar zomers.
Ik heb afgelopen seizoen een muur donkergrijs geschilderd en met ijsblauwe tinten het geheel een winterse uitstraling gegeven en in de lente wordt alles weer lekker wit. Ik vind het prettig om met de seizoenen mee te gaan, maar verder oogt onze slaapkamer rustig. Weinig ruis en veel ruimte! Ik geloof dat je ook in je onderbewustzijn wat meekrijgt van de ruimte waarin je slaapt. Als ik dan een tip mag geven is dat: kijk eens kritisch rond en doe alles weg niet dagelijks gebruikt wordt. En investeer in goede verlichting, want ook dit is van invloed op je gemoed.
Wij hebben bijvoorbeeld papieren gordijnen voor de ramen, zodat ik wakker word wanneer het buiten licht wordt. De mooiste ideeën komen ’s ochtends wanneer ik nog zo’n beetje lig te doezelen. Ik zit dan nog helemaal in mijn hoofd, zonder afleiding. Superinspirerend! |
We slapen in een groot hemelbed met heel veel kussens erop. Als klein meisje fantaseerde ik van een slaapkamer met een enorm matras met allemaal kussens erop en dit is de volwassen interpretatie hiervan. Meest dierbaar was de witte voile die over de achterkant van bed was gedrapeerd. Daar stond in strass ons corporate family-logo op, maar die heb ik recentelijk te heet gewassen. Een ander item waar ik met moeite afstand van kon doen was m’n vorige bed. Een smal maar knus tweepersoonsbed dat zo vintage was dat het echt aan vervanging toe was. Met pijn in het hart weliswaar, want dit was het bed waarin ik ben geboren en tevens verwekt. Ook heel bijzonder vind ik de mooie portretten van onszelf aan de muur. Het klinkt nu net of we heel narcistisch zijn, maar die hebben we gekregen van bevriende imagemakers toen we vorig jaar zijn getrouwd.
Het is niet puur beroepsmatig dat ik me met beddengoed bezig houd, ik heb er ook echt wel iets mee. Ik heb zelfs nog uit de uitzet van mijn ouders een set liggen. Veertig jaar oud, ingepakt en wel. Fantastisch niet? Zelf slaap ik het liefst onder katoen met een hoge yarncount, dat werkt echt verslavend. En de kleur? Wit natuurlijk.’ |